Verandering – durf jij het aan?
photo credit: Abhijit Tembhekar
“En de dag brak aan, dat het pijnlijker was om een gesloten knop te blijven dan om het risico te nemen van het openbloeien.”
Vrij naar Anaïs Nin.
Deze zin zegt heel mooi hoe het vaak gaat met verandering: we beginnen er pas aan als het té pijnlijk wordt om niét te veranderen.
Het lijkt heel raar om in sommige gevallen zo lang te wachten voor je in beweging durft te komen. Raar, omdat je jezelf daarmee in een situatie houdt waarin je eigenlijk (al lang) niet meer wilt zijn.
Het lijkt tegenstrijdig om ergens niet gelukkig mee te zijn en die situatie toch niet te veranderen.
Hoe komt dat?
De hoofdreden is vaak: angst. Niet zozeer angst voor verandering op zich. Daar zijn we meestal niet op tegen, als we maar zeker weten dat er iets goeds uit voortkomt. Maar dat weet je vooraf nooit helemaal zeker.
Daar komt nog bij dat je, om iets te veranderen, dingen anders moet gaan doen dan je ze tot nu toe gedaan hebt. Want als je hetzelfde blijft doen, blijf je dezelfde resultaten halen.
Een vooraf onzekere uitkomst plus het aannemen van een nieuwe houding, denkwijze of gedrag horen bij elk veranderingsproces.
Daardoor kan je onzeker of angstig worden om de verandering aan te gaan, en blijf je stilstaan. Tot je vertrouwen groot genoeg is om de verandering aan te durven, of het te pijnlijk wordt om niét te veranderen. Of, in het uiterste geval, de wal het schip keert.
Wat kan je daar aan doen? Hoe kun je die angst loslaten?
De allereerste stap is aan jezelf toegeven dat je ergens bang voor bent. Vaak verzinnen we allerlei rationeel lijkende argumenten om maar niet te gaan veranderen. Komt één van de volgende argumenten je misschien bekend voor?
- ‘Daar heb ik geen tijd voor’;
- ‘daar heb ik geen geld voor’;
- ‘dat heb ik al eens geprobeerd’;
- ‘dat krijg ik op mijn werk nooit geregeld;
- ‘dat gaat vast niet lukken’;
- ‘dat kan ik niet’;
- ‘dat heeft toch geen enkele zin’
- etc. etc.
Zolang je gelooft dat deze argumenten wáár zijn kom je geen stap verder. Onder ogen zien dat je ergens bang voor bent is het begin van het loslaten van je angst.
Want in tegenstelling tot wat we geneigd zijn te denken wordt angst niet gróter door ernaar te kijken, maar juist kleiner.
Soms is ernaar kijken al genoeg om in beweging te durven komen. Als dat niet het geval is, kun je het volgende doen:
Denk terug aan de keren dat je ergens zenuwachtig over was en het tóch gedaan hebt.
Wat was de feitelijke situatie, en waar was je bang voor? Door daar aan terug te denken kun je in ieder geval opmerken hoe weinig je angst vaak te maken heeft met wat er werkelijk aan de hand is. Het is niet de situatie die je eng vindt, maar alles dat je daar zelf bij denkt.
Wat heb je toen gedaan om het toch te durven? Hoe heb je je voorbereid – of juist helemaal niet? En denk tot slot terug aan hoe je je voelde nadat je het gedaan had. Daardoor herinner je jezelf eraan dat het achteraf eigenlijk altijd enorm meegevallen is.
Door jezelf hieraan te helpen herinneren, vergroot je het vertrouwen in jezelf: het vertrouwen dat je prima in staat bent om lastige situaties aan te kunnen.
Want eigenlijk is dat de angst die aan bijna alle angsten ten grondslag ligt: de angst dat er situaties zijn die jij niet aankan.
En door te kijken naar eerdere momenten waarop je daar bang voor was en het je tóch gelukt is, zorg je ervoor dat je genoeg vertrouwen in jezelf krijgt om de laatste stap te kunnen zetten:
Haal diep adem, en doe het!
Uiteindelijk is doen wat je zo eng vindt de enige manier om van je angst af te komen.
Wat ga jij vandaag nog durven doen?
2 reacties op “Verandering – durf jij het aan?”
23 april 2009 om 17:33
Hoi Brigitte,
Hier poging twee.Ik herken een deel van wat je schrijft over dat het spannend is om oude patronen van jezelf te doorbreken. Ook al zou je graag anders willen, wellicht is angst voor het nieuwe een drijfveer om alles bij het oude te laten. Vanuit mijn eigen situatie om nieuwe klanten te werven heb ik ook anders ontdekt. In plaats van te focussen op wat ik spannend of eng vind, probeer ik me in een staat van zijn te brengen waarin ik ontspannen ben en me lekker voel. Onder het motto ‘dat wat je aandacht geeft groeit’, zou ik niet gaan focussen op je angsten die je hebt overwonnen, maar denken aan bijvoorbeeld een heerlijke vakantie waar je je ontspannen voelde, relaxed. Hoe concreter je dit beeld kunt voorstellen, hoe meer dit gevoel versterkt kan worden. In het begin van mijn twee-weken-oude-netwerk-carrière had ik ook behoorlijk wat irrationele gedachten en angsten. Inderdaad de gedachte die ik had maakte me niet vrolijk. Dit veranderde door mezelf in een staat te brengen waarin ik me lekker voel en dit was een moment in de bergen. Het moment dat ik al een tijd onderweg ben en dat ik over het punt ben dat ik al mijn lichamelijke ongemakkelijkheden voel. Dat is in een staat van ‘gewoon doen’. Niet meer denken maar gewoon voet voor voet zetten. Dit is heerlijk. Met dit beeld ben ik gaan netwerken. Wel spannend, maar iedere keer als ik ging ‘vechten tegen’ dacht ik aan het wandelen. Dit levert echt een andere energie op waaruit je een positieve attitude bij jezelf oproept. Als je dus een bestaand patroon van jezelf wilt veranderen focus dan op iets leuks en ga zo je onverwachte mogelijkheden te gemoed.
23 april 2009 om 21:39
Hoi Raoul,
Dank je wel voor je reactie en je ontzettend goede tip! Heel mooi om je op een moment of gevoel te focussen waarop alles klopte en je je lekker voelde. Dat ga ik zelf ook eens proberen. En dank dat je nog een tweede poging hebt gedaan. Gelukkig is je bijdrage nu wel gelukt!
hartelijke groet,
Brigitte
Laat je mening horen