Veranderingsfasen
photo credit: mcaretaker
Elke verandering is een proces waarin verschillende fasen te herkennen zijn.
Weten in welke fase jij je bevindt kan je helpen om door te zetten op lastige momenten. Er zijn talloze modellen die dit op verschillende manieren in kaart brengen. Eén daarvan is een procesmodel zoals uitgewerkt door Willem Jan van de Wetering.
Een cruciaal punt waar veel mensen niet verder durven en afhaken noemt hij het ravijn.
Een mooi beeld dat meteen duidelijk maakt hoe lastig dat punt is. Weten dat dit bij elke verandering hoort en het bij jezelf kunnen herkennen, kan je helpen om toch door te zetten en niet op te geven.
De aanzet tot verandering is vaak onvrede met je huidige situatie.
Vanuit die onvrede ga je nadenken over wat je wilt veranderen. Zodra je daar een duidelijker beeld bij krijgt, ga je verder op onderzoek.
Daarbij heb je vaak hulp van buitenaf nodig en dat kan van alles zijn: een boek, een leraar, een cursus, een coach, of een goed gesprek met een vriend of vriendin.
Tot aan dit punt is het allemaal nog wel te doen en te overzien.
Je weet wat je niet meer wilt en bent ermee bezig om dat te veranderen. De eerste inzichten beginnen te komen. Je snapt beter waar je staat en hoe je verder kunt gaan.
Maar aan inzichten alleen heb je niet zoveel. Je zult ze in praktijk moeten brengen om ook echt verder te komen.
Dat is het punt waarop de twijfels toeslaan.
Wil ik dit wel echt? Kan ik dit aan? Weet ik dit zeker? Is dit het allemaal waard?
Dat punt voelt alsof je aan de rand van een ravijn staat.
Je bent al een heel eind gekomen, maar je bent er nog niet. Om verder te komen zul je de sprong moeten wagen. Weg van wat je kent en weet, en aankomen in wat je nog niet weet en kent.
Vaak lijkt deze sprong groter dan je aankan. En spring je dus maar niet. Je twijfels en onzekerheid wegen zwaarder dan je verlangen naar een andere werkelijkheid.
Als je opgeeft, ga je net als bij Monopoly weer terug naar start.
Maar dat lost niets op. Vroeg of laat steekt dezelfde onvrede de kop weer op. En je begint opnieuw met wensen en verlangen en onderzoeken. Weer kom je bij datzelfde ravijn. En weer zul je een keuze moeten maken:
Wat weegt zwaarder? Je verlangen naar een andere situatie? Of je angst en onzekerheid waardoor je liever maar blijft zitten waar je zit?
Wat je ook kiest: vroeg of laat kom je weer bij datzelfde ravijn. Of dat nu is vanuit hernieuwde onvrede over je huidige situatie of doordat je met een nieuwe verandering bezig bent.
Kijk of het je lukt om je ogen lang genoeg op je verlangen te richten om de sprong te wagen.
Misschien helpt dit citaat van Miles Davis je over de streep:
“Wees niet bang voor fouten – die bestaan niet.”
Laat je mening horen