Brigitte van Tuijl

photo credit: evelynishere

Afgelopen maandag hoorde ik dat ik genomineerd ben voor de Dutch Small Business Blog Award

Ik ben helemaal blij en zeer aangenaam verrast. Per slot ben ik nog maar net aan het bloggen.

Mijn blijdschap over deze nominatie bracht me ook nog eens op het idee voor dit artikel. Dubbel feest dus ;

Sinds mijn website onlangs is vernieuwd en ik driftig aan het bloggen ben geslagen, is er van alles in beweging en verandering.

Op de eerste plaats stijgen de bezoekersaantallen behoorlijk. Dat komt vooral doordat de nieuwe site veel beter vindbaar is voor de zoekmachines. De hierboven genoemde nominatie is natuurlijk ook alleen maar mogelijk doordat ik nu een blog heb.

Verder krijg ik opeens van allerlei wildvreemden complimenten over mijn schrijfstijl en artikelen.

Nou krijg ik wel vaker complimenten over mijn schrijfsels. Met enige regelmaat is iemand zo aardig mij te mailen om te laten weten dat de laatste nieuwsbrief interessant was. Maar om nou te zeggen dat ik zelf het idee heb dat ik goed kan schrijven – nou, nee, zover was ik nog niet helemaal.

Deels heb ik nog steeds het beeld van mezelf als iemand die onhandig haar weg aan het zoeken is in ondernemen en schrijven.

Zo is het ook heel lang geweest. Toen ik in 2003 voor mezelf begon had ik geen idee wat ondernemen was en hoe ik aan klanten moest komen. Over schrijven durfde ik alleen nog maar te dromen. De eerste paar inspiratiemails heb ik met het zweet in mijn handen en hartkloppingen van de zenuwen geschreven en verstuurd.

Ik ben heel lang bang geweest dat ik op een dag niks meer te melden zou hebben. Of dat niemand meer wilde lezen wat ik te schrijven had.

Inmiddels is dat allemaal veranderd.

Maar ik merk nu zelf ook weer aan den lijve wat ik bij klanten ook regelmatig tegenkom:

Je zelfbeeld loopt niet altijd gelijk op met je ontwikkeling.

Ik weet natuurlijk wel dat ik inmiddels niet meer die zoekende beginner ben. Maar blijkbaar ben ik daar nog niet helemaal van doordrongen. Want naast de blijdschap over de complimenten voel ik me ook behoorlijk verbaasd. Huh? Iemand die onder de indruk is van mijn geschrijf?

Ik kan daar op verschillende manieren op reageren.

Op de eerste plaats kan ik gaan twijfelen aan het oordeelsvermogen van de genereuze complimentenmakers. En daarmee aan mezelf en mijn capaciteiten.

Op de tweede plaats kan ik ervan genieten en mijn valse bescheidenheid opzij zetten.

Ik kies voor optie 2.

En stel mijn zelfbeeld bij. Ja, ik kan schrijven! En ik heb zowel in mijn schrijf- als coachwerk iets te bieden en te melden. Daar heb ik hard voor en aan gewerkt en ik mag daar best een beetje trots op zijn.

Zo! Die staat. Nu jij!

Hoe ziet jouw zelfbeeld eruit?

Op welk vlak heb jij het idee dat je (nog) niet goed genoeg bent? Neem die gedachten over jezelf nog eens onder de loep.

Hoe lang heb je die gedachten over jezelf al? Klopt het beeld dat je van jezelf hebt tot op de dag van vandaag nog steeds? Of is het mogelijk dat je je op bepaalde vlakken al lang verder hebt ontwikkeld?

Neem de tijd om hierbij stil te staan en pas je zelfbeeld daar waar nodig aan.

En durf vervolgens hardop te zeggen waar je goed in bent. Waar je trots op bent. Wat je eigenlijk heel erg goed hebt gedaan. Al zeg je het alleen maar tegen jezelf. (maar als je durft nodig ik je van harte uit het hieronder als reactie te plaatsen!)

Bescheidenheid is een mooie eigenschap.

Maar als dat inhoudt dat je jezelf klein houdt is er niks goeds meer aan. Wees gewoon eens lekker trots op iets dat je goed hebt gedaan. Je hoeft jezelf niet groter te maken dan je bent.

Maar zeker ook niet kleiner.