Brigitte van Tuijl

photo credit: Svadilfari

Al mijn hele leven wist ik dat ‘iets’ met schrijven had.

Maar wat? Daar had ik geen idee van. Net zoals ik dat met werk ooit had, wist ik ook op het gebied van schrijven vooral heel goed wat ik er NIET mee wilde.

Ik wilde geen journaliste zijn, geen romans schrijven, geen gedichten,  geen notulen, geen beleidsstukken en ook geen toneelstukken.

Maar wat ik dan WEL wilde schrijven…

Samen met een vriendin ben ik in 2002 begonnen met ‘zomaar’ schrijven. We schreven gewoon maar iets dat in ons opkwam, in een vorm die toevallig boven kwam drijven.

Dat hebben we nog een aardig tijdje volgehouden en een flinke ordner volgeschreven met van alles en nog wat. Eén van deze schrijfsels kwam ik deze week weer tegen: mijn sollicitatiebrief naar een boek.

Die brief wil ik graag met jullie delen.

Het is namelijk een creatieve en leuke manier om te solliciteren naar dat wat je wenst.

Je kunt op een soortgelijke manier solliciteren naar je ideale partner, je droombaan, je droomhuis…..naar alles waar je wel vage beelden bij hebt maar dat je niet concreet genoeg kunt omschrijven om er al actief achteraan te gaan.

Mijn eigen sollicitatiebrief heeft goede vruchten afgeworpen, al moest ik er wel wat geduld voor hebben ;)

Toen ik op 1 juli 2003 voor mezelf begon als coach wist ik dat mijn schrijfwerk in het verlengde van dat werk zou liggen. In de loop der jaren is dat steeds duidelijker geworden en het boek is er ook gekomen.

Het kan dus echt wat opleveren als je zo’n brief schrijft.

Het schrijven van de brief dwingt je namelijk om na te denken over je wens. Wat wil je? Welke informatie heb je al over deze wens? Welke gedachten en ideeën heb je erover? Wat weet je al wél? Soms is dat meer dan je dacht.

Door dat op een fantasievolle manier op papier te zetten help je jezelf je gedachten te ordenen en verder te dromen.

Zodra je iets op papier zet heeft het een grotere kans om werkelijkheid te worden. En tot slot is het vooral ook léuk om op deze manier met je wens bezig te zijn. Voldoende redenen om je eigen sollicitatiebrief te schrijven!

Om je te inspireren voor je eigen brief volgt hier de sollicitatiebrief die ik op 6 januari 2003 schreef:

*******

DE SOLLICITATIE

Aan het Instituut voor Allerhande Ideeën en Ingevingen
Ter attentie van de Afdeling Ongeschreven Boeken
Ergens in het Rijk der Verbeelding

Waarde lezer,

Graag vraag ik een stukje van uw tijd en aandacht voor het volgende: ik wil graag schrijven. Het enige is dat ik niet precies weet waar ik moet beginnen.

Om die reden besloot ik maar eens op papier te zetten waaróm ik zo graag wil schrijven. Welke innerlijke noodzaak ligt hieraan ten grondslag? Welke boodschap denk ik over te moeten brengen? Wil ik wel een boodschap overbrengen?

Daar zat ik, al schrijvend, over na te denken. Probeerde mijn motivatie in woorden te vangen. Opeens bekroop me de gedachte dat het boek dat ik ga schrijven al af is. Ergens moet een plek zijn waar ideeën, en dus ook boeken, geboren worden.

Ik stel mij voor dat er een grote ruimte is, tot de nok gevuld met ongeschreven boeken. Sommigen worden doelloos weggeworpen. Die komen bij een willekeurige auteur terecht en worden daadwerkelijk geschreven. Of blijven rondzwerven tot ze iets anders worden. Een schilderij. Een meubelstuk. Een goed gesprek.

Maar anderen worden doelgericht naar iemand toegeworpen. Iemand met een geest die past, precies past, bij die van het boek. U, de grote boekenhoeder, kent deze boeken als geen ander. Het principe van het boek althans, de basis. Wat het exact wordt is mede afhankelijk van de auteur.

En daar kom ik in beeld. Ik ben een schrijver zonder boek en u heeft ongeschreven boeken.

Ik realiseer me dat u uiteindelijk bepaalt wat u me toewerpt. Ik wil u slechts wat dingen meegeven die u kunnen helpen bij het maken van een keuze.

Om te beginnen vind ik het belangrijk dat het boek me als gegoten past. Een boek dat ieder ander had kunnen schrijven laat ik graag aan me voorbijgaan.

Ik houd meer van het onverwachte. De verdwaling. Een ongewone kijk op heel gewone zaken. Die de lezer kietelen en aan het denken zetten. Laten lachen of anderszins ontroeren.

Graag wil ik de lezer iets doen, iets brengen. Ik voel mij niet geroepen iemands tijdverdrijf te zijn. Ik wil iets melden aan mensen die zich daarvoor openstellen. Zich durven laten raken.

U ziet dat enige arrogantie mij niet vreemd is. Dat criterium speelt ongetwijfeld ook een rol in uw uiteindelijke beslissing. Die ik verder rustig afwacht. U weet me denk ik wel te vinden. Ik ben het best bereikbaar in mijn slaap.

Met vriendelijke hoogachting,

Een ontwakend schrijver

*******

Wil jij jouw brief of wens met anderen delen? Leuk! Je kunt ‘m hieronder als reactie plaatsen.

Be Sociable, Share!

•