Pleidooi voor Niets
Het was zondagmorgen. Er stond helemaal niets op het programma.
Om een uur of zeven was ik wakker. Ik bleef nog even soezen en ging eruit. Zette koffie en genoot van de rust en de stilte om me heen. Zo rustig als dit is het nooit. Ik woon aan een vrij drukke weg en het geluid van verkeer is altijd aanwezig.
Behalve op deze vroege zondagmorgen.
Ik realiseerde me dat het juist deze stilte was die me uit bed heeft gehaald.
Ik wil ervan genieten zo veel ik kan. Want wanneer is het stil?
Elke stilte wordt opgevuld.
Muziek klinkt in liften, parkeergarages, winkels en voorbijrijdende auto’s. Er hangen monitors met filmpjes en teksten in de bus en de metro. Televisie kijken kan op je mobiel, want zo wordt wachten weer leuk, schreeuwde KPN me toe vanaf een grote reclamezuil voor mijn huis.
Maar al die prikkels kunnen je behoorlijk onrustig maken.
Je een opgejaagd gevoel geven. Daar ben je je niet altijd van bewust. Het is inmiddels zo gewoon geworden dat het altijd druk is om je heen. En zelf heb je het ook vaak druk.
Weinig mensen doen wel eens niets. Veel mensen worden zelfs onrustig als ze even niets te doen hebben. De spanning die zich in je lijf heeft opgebouwd kan je dan weer goed voelen. En ook de dingen waar je liever niet te lang bij stilstaat, dringen zich weer op.
Maar net als de boog kan ook jij niet altijd gespannen zijn.
Neem dus wat vaker rust. Neem tijd om niets te doen. Niets te hoeven. Niets te moeten en niets te willen.
Probeer eens hoe dat voelt. Dat kan in eerste instantie trouwens best tegenvallen. We zijn zo gewend om altijd bezig te zijn.
Begin dus klein en ga gewoon 5 minuten zitten. Staar een beetje naar de lucht. Luister naar de vogels. Ervaar hoe het is om niets te doen. Om alleen maar te zijn.
Voor ik dit artikel schreef heb ik even niets gedaan.
Ik keek naar buiten en zag de wolken traag voorbijglijden. De wind speelde met de blaadjes van de olijfboom. Een merel landde op de rand van het balkon en keek me aan voor hij weer wegvloog. Ik deed niets. En even, heel even, dacht ik zelfs aan niets.
Wat een rust.
2 reacties op “Pleidooi voor Niets”
27 mei 2009 om 20:23
Herkenbaar, Brigitte. Zoveel prikkels op het werk en heb je vakantie, dan loop je opgejaagd met een emmer sop door het huis, omdat je enegielevel nog op standje ‘haast’ staat. Doe inderdaad vooral eens niets op bijv. zondag. Pak een boek of ga wandelen, ik kan het iedereen aanraden, heeeerlijk! En zo krijg je vaak de beste ideeen, dus zeker geen waste of time!
28 mei 2009 om 09:01
Hoi Suzanne, nietsdoen levert inderdaad vaak hele goede ideeën op. De beste zelfs! Nog een extra reden om eens niets te doen en lekker rond te lummelen.
hartelijke groet, Brigitte
Laat je mening horen