Ben jij klaar om te ontvangen?
photo credit: Tony George
“There’s a difference between wishing for a thing and being ready to receive it.”
uit: Think and grow rich, Napoleon Hill
Wat wil jij graag in je leven veranderen? Op welke manier ben je daarmee bezig?
Veel mensen komen niet verder dan wensen: wensen dat hun situatie anders is. Wensen dat hun probleem opgelost is. Wensen dat ze die andere baan ergens dit jaar nog vinden.
Maar wensen alleen is niet genoeg. Elke verandering begint met een wens, dat is helemaal waar. Maar daarna begint het echte werk pas.
Na de wens komt de beslissing.
Er is een groot verschil tussen wensen dat je situatie anders is, en het besluit nemen je situatie te veranderen. In het eerste geval wacht je af tot er vanzelf iets gebeurt. Je doet niets meer dan hopen en verlangen. En dat is niet genoeg.
De beslissing nemen dat je jouw situatie gaat veranderen is iets heel anders. Dat is een belofte aan jezelf dat je iets gaat doen. Je brengt jezelf in een actieve modus.
Na de beslissing komt de actie.
Hoe kan ik mijn situatie veranderen? Wat kan ik daar nu zelf aan doen? Deze twee vragen worden als vanzelf opgeroepen. Door een duidelijke beslissing te nemen sluit je een contract met jezelf. Je gaat er alles aan doen om jouw gewenste situatie te bereiken.
Maar alles staat of valt met dit laatste punt: ben je er klaar voor om dat wat je wenst te ontvangen?
Geloof je voldoende in jezelf om in beweging te komen? Heb je er vertrouwen in dat jij de door jou gewenste verandering voor elkaar kunt krijgen? Denk je dat het mogelijk is om te veranderen en durf je deze verandering ook aan?
Angst voor succes bijvoorbeeld kan net zo’n remmende factor zijn als faalangst.
En sommige mensen hebben last van beide angsten tegelijkertijd. Ik bijvoorbeeld ;) Daar werd ik me een paar jaar geleden van bewust toen ik me ging verdiepen in ondernemen en acquisitie.
De gedachte dat het me niet zou lukken om te kunnen leven van mijn bedrijf vond ik onverdraaglijk. Het alternatief was weer terug in loondienst, en dat was mijn grootste schrikbeeld.
Maar de gedachte dat het wel zou lukken vond ik minstens net zo eng.
Want hoe ga je om met succes? Wat zou dat met me doen? Zou ik dat wel aan kunnen? En hoe zag dat er dan eigenlijk uit: succes? Ik was bang dat een succesvol bedrijf ten koste zou gaan van mijn vrijheid.
Vraag me niet waar de logica in die angst zat, want die was er niet te vinden. Blijkbaar heb ik ooit bedacht dat je alleen vrij kunt zijn als je onsuccesvol bent. Tsja. Zolang ik vrijheid belangrijker vond dan succesvol zijn, kwam er van dat succes natuurlijk niks terecht.
Met als gevolg dat ik niet kreeg wat ik zo graag wenste. Daar was ik nog niet klaar voor.
Pas toen ik inzag welke rare kronkel ik had en met knikkende knietjes bereid was om te onderzoeken of mijn angst wellicht NIET waar zou kunnen zijn, ging het allemaal beter. Toen pas was ik er klaar voor om te ontvangen wat ik zo graag wilde: kunnen leven van mijn werk. Geld verdienen met wat ik het aller-allerliefste doe.
Wat wens jij? Wat wil jij heel erg graag ontvangen?
En hoe gaat het daarmee? Heb je al besloten dat je actie gaat ondernemen om dat te bereiken? Zet je de juiste stappen? En het allerbelangrijkste:
Ben je er klaar voor dat te ontvangen?
Wees vooral eerlijk naar jezelf bij het beantwoorden van deze vraag. Dat is echt de enige manier om hier ooit verder in te komen. Het geeft niet als je er nog niet klaar voor bent. De kans dat er een rare kronkelgedachte in de weg zit is vrij groot. En het goede nieuws is: rare kronkels verdwijnen vrij snel als je op zoek gaat naar de logica ervan.
Stel je voor dat je wens morgen is uitgekomen.
Vind je dat eng? Of voelt het eigenlijk wel fijn? Kijk of het je lukt om je te verbinden met dat fijne gevoel. Hoe meer je de uitkomst van je wens associeert met plezierige gevoelens, hoe minder macht de angst over je krijgt. Hoe meer kans dat je in beweging komt om je situatie te veranderen. En hoe groter de kans dat je krijgt wat je zo graag wilt.
Je reactie op dit artikel is van harte welkom! Je kunt deze hieronder plaatsen.
7 reacties op “Ben jij klaar om te ontvangen?”
08 juni 2009 om 08:40
Hé Brigitte,
Goed artikel dit! Ik ken die angsten ook: ben altijd bang dat als het echt goed zal gaan met mijn bedrijf, ik dan de administratie niet aankan. Terwijl ik die dan juist mooi kan afschuiven naar een accountant, die dat leuk vindt en veel beter kan dan ik.
Groetjes, Sophia
08 juni 2009 om 10:34
Heel herkenbaar.
Ik merk dat ik tegenwoordig de ruimte laat om alles te laten gebeuren; dus ook om te ontvangen water is. En het werkt als een speer.
Een voorbeeldje. Ik wilde graag de wethouder Sociale Zaken spreken tijdens een bijeenkomst. Vlak voor de lunch sta ik met iemand te praten zonder verder ergens op te letten. Iedereen zit inmiddels aan tafel. Ik draai me om en ga ook zitten. En … ik zit naast de wethouder die ik zo graag wilde spreken.
Bingo! Het werkt dus echt zo.
Cor
08 juni 2009 om 10:37
Hoi Brigitte,
Mooi blog. Zet mij aan het denken, waar zit mijn kronkel, ga ik maar even een uurtje op kouwen vandaag.
Bedankt.
Vriendelijke groeten van Glenny
08 juni 2009 om 10:39
@sophia gek iets eigenlijk he, angst voor succes. Grappig dat jij het weer met iets heel anders associeert: dat je de administratie niet aan kunt. Gelukkig heb je de oplossing al gevonden ;)
@cor Ontvangen wat er is klinkt zo eenvoudig maar is in de praktijk behoorlijk lastig soms. Knap dat het je lukt en mooi dat het dan ook meteen werkt!
08 juni 2009 om 10:44
Dank je wel voor je compliment, glenny, en ik hoop dat je je kronkel vindt. Kauwse ;)
08 juni 2009 om 10:49
Yo Birgitte,
Heb je Het Slimme Onbewuste van Ap Dijksterhuis gelezen? Een aanrader. Hij gaat er van uit dat al onze beslissingen slechts mededelingen zijn van ons onbewuste die de echte beslissing daarvoor al genomen heeft.
Bewust beslissen om succesvol te zijn (of worden) is dus mooi, maar kan alleen als het onbewuste na optelling van alle mogelijkheden, reflecties, voors en tegens heeft bedacht dat dat tot de mogelijkheden behoort. Je kunt het onbewuste wel helpen dmv ‘primen’, maar uiteindelijk moet het resultaat er toch al inzitten, anders kun je ploeteren wat je wilt, maar lukt het toch niet.
Ik heb die angst voor het eigen bedrijf ook gevoeld toen ik startte en de eerste 3 maanden maar geen opdracht kon krijgen. Na 1,5 jaar succesvol te zijn geweest zit ik nu weer al maanden te sappelen en weet ik niet of ik volgende maand de hypotheek nog kan betalen. Doe ik iets fout? Heb ik mezelf niet – of niet goed – in de actieve modus gebracht? Daar kan een klein puntje zitten, ik ben soms ontevreden – of is het onzeker? – over mijn acquisitie-activiteiten, ben dus een training gaan volgen daarin. Ik wil ook graag een andere richting op dan die zware energievretende managementopdrachten, maar om te kunnen switchen heb ik wel de nog ontbrekende ervaring nodig en moet ik eerst weer een opdracht hebben (ja, zo’n managementklus) om daarnaast dan ervaring op te kunnen doen in wat ik wil gaan doen. Zie daar het dilemma.
Klaar zijn om te ontvangen is dus een ding (ik ben klaar genoeg) maar ondertussen moet er gewoon brood op de plank :)
Ontvangen komt soms ook zo maar uit onverwachte hoek. De opleiding die ik wilde doen – tbv de nieuwe onderneming – kon ik vanwege mijn huidige situatie niet betalen. Toen ik dat uitlegde aan de opleiders, mocht ik toch komen beginnen en mag ik de rekening betalen wanneer het weer kan! Er zijn nog goede mensen!
08 juni 2009 om 11:00
Ha Anna! (ik houd het maar even op je twitternaam ;) ) Dat boek staat al tijden op mijn leeslijst, maar ik heb er nog geen letter in gelezen. Zodra ik de rest van mijn leeslijst heb weggewerkt….;)
En je hebt helemaal gelijk dat je klaar kunt zijn wat je wilt maar dat je dan nog steeds niks af kan dwingen. Het leven is niet maakbaar: soms zijn dingen gewoon zoals ze zijn en daar kan geen (positief) denken tegenop. Het enige waar je wel invloed op hebt is op hoe je vervolgens met die situatie omgaat. Je kan ook gewoon pech hebben, zoals jij nu denk ik: interimmers zijn precies degenen die het nu zwaar hebben. De enige troost is denk dat ze, net als uitzendkrachten, straks als eerste weer aan de slag zijn als de economie weer aantrekt.
Maar ja, daar heb je nu niet veel aan en de hypotheek moet wel betaald inderdaad.
Wel geweldig dat je die opleiding kunt beginnen en mag betalen zodra je dat kan. Ja zeker bestaan er goede mensen. En ik ben dan weer heel blij voor jou dat jij die tegen bent gekomen! ;)
Laat je mening horen