Waarom? Daarom!
Eén van de dingen waarover ik me het meest verbaasde toen ik nog in loondienst werkte, was de manier waarop werkgevers dachten hun personeel te motiveren.
Ik herinner me nog één leidinggevende die dacht je te motiveren door al je werk onder een vergrootglas te leggen en je genadeloos uit te kafferen over elk miniscuul foutje dat je maakte. Als je met vakantie was pakte ze elk dossier dat jij ooit had aangeraakt en werkte deze van voor naar achteren door.
Als je na je vakantie weer naar je werk ging zat ze je al op te wachten met een grote stapel papier op haar bureau. Ze vroeg plichtmatig hoe je vakantie was geweest en troonde je daarna mee naar een apart kamertje, waar je de les werd gelezen over elke komma die verkeerd geplaatst was.
Hoewel haar managementinstelling meer uit haar eigen frustraties en ongenoegen voortkwam dan gebaseerd was op een managementtheorie, was en helaas is het een houding die nog steeds in veel bedrijven wordt gehanteerd.
Door te straffen en te belonen (oftewel: een geldelijke beloning te onthouden dan wel toe te kennen) denken veel, zeer veel bedrijven tot op de dag van vandaag hun personeel te binden en te motiveren.
Kijk maar naar de extravagante bonuscultuur die nog steeds onder andere de bankwereld beheerst. Daar wordt nog steeds gedacht dat het toekennen van (absurd) grote sommen geld tot betere prestaties leidt.
De gevolgen zijn duidelijk.
Op die paar mensen die zichzelf hiermee verrijken na wordt niemand er beter van. De wereld niet; het milieu niet; de mensheid niet. (en je kunt je afvragen hoeveel gelukkiger de verrijkten in kwestie zijn)
En het werkt niet.
Het zijn andere zaken die mensen motiveren. En aangezien bedrijven gevormd worden door mensen, is wat mensen motiveert dus goed voor het bedrijf. Zo simpel is het.
Wat motiveert dan wél?
Ah! Daar komen we bij de kernvraag waar die motivatie uit voortvloeit:
WAAROM?
Waarom doe je wat je doet? Wat is de zin van je werk?
Er moet toch meer zijn dan alleen maar werken voor je salaris?
Ja. Er is beslist meer dan werken voor je geld. Als je dat ‘meer’ mist, maakt geen enkele salarisverhoging je gelukkiger. Tijdelijk misschien. Maar alles went. Ook een hoger inkomen.
En dan? Wat is er dan?
Dit is wat ons motiveert:
- autonomie
- meesterschap
- purpose: zingeving. Het doel van je werk.
Laat alle managers dit nou in vredesnaam EINDELIJK eens tot zich doordringen.
Laat alle ondernemers dit in vredesnaam EINDELIJK eens tot zich doordringen.
Als mensen niet gemotiveerd zijn is dat niet alleen jammer voor hen, maar óók voor het bedrijf!
En je motiveert ze niet door hun salaris te verhogen. Mensen hebben vrijheid nodig. Ruimte om hun talenten te ontplooien. Ze willen ergens aan bijdragen en niet langer werken voor een bedrijf dat hun doel en waarden niet deelt.
Natuurlijk zijn er al bedrijven die dit begrijpen, en dat worden er steeds meer.
Ik ben er van overtuigd dat de oude manier van werken (winstmaximalisatie als hoger doel; hiërarchisch ingericht; geld als bind- en smeermiddel; een van bovenaf bepaalde visie en beleid; het negeren van langetermijneffecten op mens en milieu; etcetera etcetera) ten dode is opgeschreven.
Hoera!
Maar de nieuwe manier van werken, gebaseerd op autonomie, meesterschap en purpose komt niet zomaar aanwaaien.
Daar is op de eerste plaats vanzelfsprekend voor nodig dat iedereen een duidelijk beeld heeft over zijn of haar werk.
Je zult moeten weten wat je écht wilt, waarom je doet wat je doet en waar je aan bij wilt dragen. Je zult moeten weten wat je drijft en energie geeft. En hoe dit alles samenvalt in werk dat bij je past.
Van werknemers vraagt dit zelfonderzoek. Van bedrijven vraagt dit ruimte om dat onderzoek mogelijk te maken.
En ja, dat kost tijd, moeite en geld. Maar dat is het méér dan waard!
Want werken met zin en plezier is voor iedereen beter.
Je bent gemotiveerder, wat goed is voor het bedrijf.
Je werk wordt leuker, wat fijn is voor jou.
Je bent gelukkiger in je werk en daardoor gelukkiger in je leven. Wat fijn is voor jou en de mensen om je heen.
Maak, kortom, werk van wie je bent – waar wacht je nog op?
Je reactie op dit artikel is natuurlijk weer van harte welkom. Je kunt deze hieronder plaatsen. Dank je!
En als je zin hebt gekregen om erachter te komen wat jou drijft zodat je werk kunt vinden waar je blij van wordt, meld je dan aan voor het unieke programma Maak Werk Van Wie Je Bent.
Dat leert je alles dat je nodig hebt om gelukkig te kunnen zijn in en met je werk. Wacht niet te lang met aanmelden, want de eerstvolgende groep van 20 mei is tevens de laatste keer dat het programma in deze vorm wordt gegeven. (en het aantal plaatsen is beperkt tot maximaal 6 deelneemsters).
P.S. Oh ja, en als je me niet gelooft als ik zeg dat geld niet motiveert, bekijk dan vooral het filmpje bovenaan dit blog. Is ook als je me wel gelooft interessant om te bekijken :)
2 reacties op “Waarom? Daarom!”
10 augustus 2010 om 12:01
Hallo Brigitte,
Goed stuk en ik denk helemaal waar. Voordat zingeving echter de primaire arbeidsvoorwaarde wordt, zal het hele denken op de schop moeten. Nu draait het allemaal om de winst en hoe je het ook wendt of keert, als dat blijft bestaan is alles daar aan ondergeschikt. Dan krijg je de situatie dat managers en ondernemers zingeving als instrument gaan inzetten: hoe meer zin mijn werknemers ervaren, hoe beter ze werken (en hoe hoger de winst). En dat zou ik als werknemer geen echte zin noemen. Ik zou me dan nog steeds ‘gebruikt’ voelen. Of, zoals Kant het zegt, ik en mijn zingeving zouden dan gebruikt worden als means to an end.
De echt zinvolle baan ontstaat als niet langer geprobeerd wordt om de economische waarde voor stakeholders te vergroten, maar als geprobeerd wordt om de zin voor alle stakeholders te maximaliseren.
Waar of niet waar?
10 augustus 2010 om 12:49
Ik geloof dat bij het nieuwe werken een dusdanig andere (bedrijfs)structuur hoort, dat je niet meer spreekt van een baan zoals we die vandaag de dag zien. Het hele begrip baan zoals we dat nu kennen, is volledig gekoppeld aan de oude manier van werken. De werkgever is degene die het beleid bepaalt en de lijnen uitzet, en die zoekt daar mensen bij die bepaalde vaardigheden en competenties bezitten om het daarbij behorende werk uit te voeren. Dit alles is in kaders, regels en richtlijnen vervat en is gericht op het maximaliseren van winst en het tevreden stellen van de aandeelhouders.
In dat plaatje loop je inderdaad het gevaar dat jij schetst: dat zingeving als instrument ter bevordering van de winst wordt ingezet.
Maar ik geloof (en hoop en bid en wens en verlang…;)) dat deze hele structuur gaat veranderen. Het begrip baan zoals we dat kennen zal hopelijk verdwijnen. Nog meer mensen zullen voor zichzelf beginnen. Aangezien de meeste mensen het fijn vinden met anderen samen te werken, zullen uit die eenpersoonsbedrijven diverse samenwerkingsverbanden ontstaan van mensen die een gedeelde droom of passie hebben die ze gezamenlijk willen neerzetten. Iedereen heeft daarin een eigen, autonome taak en verantwoordelijkheid. Zodra het project is voltooid wordt de samenwerking ontbonden of lost op natuurlijk wijze op.
In dat plaatje is er geen sprake meer van een dienstverband zoals we dat nu kennen. Als er blijvende samenwerkingen ontstaan, waarbij ook mensen in dienst worden genomen, zal het selectiecriterium niet slechts iemands vaardigheden en capaciteiten zijn. Maar: deelt deze persoon dezelfde visie? Wil deze persoon hetzelfde bereiken en dezelfde bijdrage leveren als de anderen in het samenwerkingsverband?
In dat plaatje is er ruimte voor ieders eigenheid en bijdrage. Niet om winst te maken, maar om iets tot stand te brengen. Om iets mooi(er)s te maken. Om een bijdrage te leveren. En als dit als bijproduct een leuke winst oplevert is dan mooi meegenomen, maar geen doel op zich. Winst is dan een gevolg van het bereiken van je doel. En niet langer een doel dat alle middelen heiligt.
Zo ziet voor mij het nieuwe werken eruit. Daarin heb je het dus over een totaal andere invulling van het begrip baan, arbeidsvoorwaarden, werknemer en werkgever.
(alleen die laatste twee termen al. Al eens goed tot je door laten dringen? WerkNEMER. WerkGEVER. De ongelijkheid druipt er al bij voorbaat vanaf)
Laten we hopen dat het snel zal veranderen. Daar gaan we allemaal op vooruit :)
P.S.1: ik ben het dus met je eens :)
P.S. 2: wat een mooie site heb je!
Laat je mening horen