photo credit: Evil Erin

Meestal komen mensen pas bij mij als ze al heel lang rondlopen met een ontevreden gevoel over hun werk.

Gemiddeld duurt het een jaar of 2 voordat mensen die stap zetten. Dat zie je vaker met veranderingsprocessen: de pijn moet eerst zo groot worden dat je er eigenlijk niet meer omheen kunt.

Afwachten tot er vanzelf iets verandert of tot de pijn te groot is geworden om te negeren heeft veel nadelen.

Meestal verandert een situatie niet vanzelf. Je blijft dus tegen dezelfde dingen aanlopen. Sterker nog: het enige dat vanzelf gebeurt is dat de nadelen van je situatie steeds groter worden.

Bovendien geeft het een machteloos gevoel om af te wachten tot er iets verandert.

Daarmee doe je geen recht aan je eigen kracht en vermogen om je situatie te veranderen of er anders mee om te gaan. En die kracht heb je altijd!

Onlangs heb ik vlak achter elkaar drie mensen gesproken die alledrie veel te lang hebben gewacht om iets aan hun onvrede over hun werk te doen.

Alledrie hebben hebben ze een tijdje geleden onderzocht hoe ze hun situatie konden veranderen.  Alledrie hebben ze toen toch besloten om nog even af te wachten. Ze hoopten dat er vanzelf een verandering op zou treden.

Bovendien zagen ze er tegenop om tijd, geld en energie te besteden aan een programma of traject.

De prijs van het traject leek hoger dan de prijs van de ontevredenheid. Helaas heeft dat bij allemaal niet goed uitgepakt. Ze zitten nu alledrie thuis met een burnout.

En de energie en tijd die het kost om daar weer van te herstellen zijn vele, vele malen groter dan het voorkomen van dit probleem gekost zou hebben.

Natuurlijk is het niet zo dat je per definitie met een burnout thuis komt te zitten als je met tegenzin naar je werk blijft gaan.

Maar het is wél zo dat aan niet tijdig ingrijpen ALTIJD EEN PRIJSKAARTJE HANGT.

Het kost je levensvreugde, energie, nachtrust en plezier. Het levert je slechts meer irritatie, machteloosheid, ergernis en gepieker op.Wacht dus niet te lang om je situatie aan te pakken. Kom op tijd in actie en bespaar jezelf veel onnodige onrust en leed.

Hoe weet je nou wanneer het tijd is om in actie te komen?

Dat weet je als je jezelf in één van deze drie scenario’s herkent:

Scenario # 1:

Je ontevredenheid over je werk begint invloed te krijgen op je privéleven

Zolang mensen het op hun werk niet meer zo leuk vinden halen ze daar  in eerste instantie vaak hun schouders over op. Het gaat misschien vanzelf wel weer over. Iedereen heeft wel eens een fase waarin het allemaal wat minder makkelijk gaat. En in elke baan zijn er wel eens omstandigheden waardoor het tijdelijk niet zo leuk is.

Dat klopt natuurlijk ook. Soms wordt het vanzelf weer beter.

Maar soms ook niet. En dan merk je dat het je privéleven begint te beïnvloeden. Dat heb ik zelf jaren geleden bijvoorbeeld ook gemerkt. Een deel van mijn weekend was voor mij altijd al verpest omdat ik wist dat ik op maandag weer moest gaan werken. En als ik vakantie had kon ik de laatste paar dagen niet echt meer genieten. Dan begon ik alweer te denken aan het werk waar ik van baalde, en hoe ik dat op kon lossen. En dat wist ik dan niet, waardoor ik alleen nog maar erger baalde.

Dit is een mooi moment om te gaan onderzoeken wat je echt wilt. Het begint je privéleven te beïnvloeden maar de gevolgen zijn nog redelijk te overzien.

Scenario # 2:

De negatieve gevolgen voor je privéleven worden steeds groter en vervelender.

Als je werk je privéleven eenmaal begint te beïnvloeden, ga je daar steeds meer van merken. Je gaat bijvoorbeeld meer piekeren. Je gaat slechter slapen. Daardoor krijg je steeds minder energie. Daardoor krijg je steeds minder zin om in je privétijd leuke dingen te doen.

Dat zijn nou juist de dingen waar je extra energie uit zou kunnen halen – want dat haal je al lang niet meer uit je werk – en dus laad je ook niet meer op. Zo krijg je nog minder energie, etc. etc.

Een soort algehele versombering is dan het gevolg.

Je geniet minder van dingen, alles gaat je net wat moeizamer af, je snauwt eerder tegen je partner of je kinderen, daar voel je je dan weer schuldig over etc. etc.

Zodra je merkt dat je minder zin hebt om leuke dingen te ondernemen is dat een zeer duidelijk waarschuwingssignaal: ga je zo door? Of ga je kijken hoe je jouw situatie kan veranderen?

Het gevaar van zo doorgaan is meteen ook scenario  nummer drie:

Scenario # 3:

Je komt ziek thuis te zitten.

In het allerergste geval brand je helemaal op en kom je overspannen of met een burn-out thuis te zitten. Dat is het meest extreme gevolg natuurlijk, en dat gebeurt gelukkig ook niet met iedereen die het niet naar zijn zin op zijn werk heeft. Maar het is wel mogelijk dát het gebeurt.

Als het enigszins mogelijk is kan je deze fase natuurlijk het beste voorkomen.

Dus als je bij jezelf de eerder genoemde symptomen herkent (slechter slapen, meer piekeren, minder zin krijgen in leuke dingen) stap daar dan niet te licht overheen.

Dat zijn signalen dat er echt iets moet veranderen.

Dat is gelukkig dan ook meteen het goede nieuws:

JE KUNT OOK ECHT IETS VERANDEREN!

Het is mogelijk om erachter te komen hoe jouw droombaan eruit ziet. Het is mogelijk om die baan vervolgens ook te vinden. Het is mogelijk om met plezier naar je werk te gaan en vol nieuwe energie weer thuis te komen. Het is mogelijk om volledige voldoening en vervulling in je werk te vinden.

Het is mogelijk om bij te dragen aan wat jij belangrijk vindt, te doen wat je het allerliefste doet en daar ook nog een goed inkomen mee te verdienen.

Als je met tegenzin naar je werk gaat, blijf daar dan niet mee rondlopen. Doe er iets aan want er ís iets aan te doen!

Een goed begin is meedoen aan het groepsprogramma ‘Ontdek wat je ‘écht wilt en vind werk waar je blij van wordt.!’

Aanstaande vrijdag begint de laatste groep van 2009. Als je heel snel bent kan je nog meedoen! Aanmelden kan via het aanmeldformulier. Bellen mag ook. Je kunt me bereiken op telefoonnummer 071 – 513 02 76

Wie weet tot aanstaande vrijdag in Leiden!

Je reactie op dit artikel is natuurlijk weer van harte welkom. Je kunt deze hieronder plaatsen. Dank je wel daarvoor!

Zó erg is het om niet te weten wat je wilt is a post from: Brigitte van Tuijl